PRILLI TRAGJIK
(Mejė-Korenicė,1999)
E zbehtė ishte ajo pranverė nė atė mėngjes
kishte shije tė idhėt dhe tinguj tė pa besė ,
si ti thuash pranverė,pa lule pa gjelbėrim
me fshatra tė rrethuara nė flakė e tym.
Mėngjesi i atij prilli,njė tmer i asaj dite
kriminelėt serb kishin pėrgaditė plane tragjike,
autorėt e krimit ishin tė njohur dhe tė maskuar
ishte fqinji serb,qė mė tė kishim jetuar.
I flakėn shtėpijat dhe gjithėqka asgjėsuan
kush mundi iku,tė tjerėt nė kolona i rreshtuan,
rrugėt u mbushėn plot me njerėz dhe nga visėt tjera
turturoheshin e zihėshin nė tym sikur nė minjera.
komandonin kriminelėt tė shkojnė pėr Shqipėri
ishte fat i madh,ndokush i gjallė atje mė mbėrri,
i ndajshin pleqėt si cunga dhe fėmijėt nė njė anė
nė anėn tjetėr tė rinjtė ,duke i sharė babė e nėnė .
Femėrat e reja nė anėn tjetėr qė kishin pėr ti dhunuar
ato qė e mbronin nderin,nė vend i kanė pushkatuar,
kur N A T O ,sulmonte e vėrsulej nė befasi
kriminelėt kėrkonin birėn e minit me hy.
Ishin dehur si bishat,nuk kishin mėshirė pėr njeri
nuk kursejshin pleq,gra e as fėmijė,
kush pati fatin ,kaloi tė mėma Shqipėri
tė tjerėt qė mbetėn,i masakruan,i djegėn,i bėnė hi.
Ē`ndodhi mė e keqja nė ato qaste tė shkreta
i rrėmbyen tė gjallė dhe tė vdekur nga trojet e veta,
tė vdekurit i mėshehėn nėpėr fusha nėpėr Serbi
pėr ti humbur gjurmėt i djegėn edhe nė furra hekuri.
O Zot i madh ,a ka ndokund drejtėsi
dhe njeriu i vdekur tė mos prehet nė qetėsi,
ēfarė shpirti paska krimineli,apo djalli zi
si ia spjegon ai ardhmėrinė fėmijėve tė tij.
A ka njeriu tė drejtė tė jetoi,apo tė vdes si njeri
tė jetoi i lirė ,apo edhe i vdekur nė robėri,
pse heshtin njerėzit qė ligjet i kanė garantuar
pėr mbrojtėjen e njeriut nga djalli i rrebeluar.
Pse hesht Konventa e Zhenevės,me fjalė tė vona
nė tokėn e Kosovės mbillėn si fidane eshtrat e njoma,
a ka zemėr nėna ,tė qajė gjithė motin e tė loton
pėr bijtė e vet qė nuk mundet ti harron.
Ku qenka drejtėsia tha Engjulli nė fjalėn e rastit
tė -Lendina e Pikėllimit,tė vorrezat e fshatit,
kėto janė dėshmitė qė nuk i shėrojnė plagėt
shikoni e besoni,nuk mohohėn varret.
Nė Merdarė presin njerėzit dhe pikėllimi nuk ndalet
presin eshtėrat e vonuara me padurim familjarėt,
kufomat viejnė nė qese copa-copa,nga Meja e Korenica
dhe nga viset tjera tė Kosovės,Gjakova e Drenica.,
Thyhen zemrat nė pritje pėr mė tė dashurit me i gjetė
kriminelėt nuk i kėthejnė as tė vdekur nė tokėn e vet,
deri kur tė stolisim emėra nėpėr pllaka tė mėrmerta
deri kur tė kėrkojmė bijtė tanė nėpėr ato vende tė errėta.
Deri kur tė pushoi zėri i fėmisė,duke thirrė babanė tė ndjerin
deri kur tė mbyllėt kjo plagė e rėndė ,qė nė shpirt therin,
sa varre u hapėn pėr ty Kosovė,mos mė i besue syrit
sa nipa e mbesa po rriten jetim nė prehėrin e gjyshės e gjyshit.
Kur kalojnė pėr nė shkollė ,pėrskaj varrezave fėmija
,flasin me vehte ose shprehėn tė shtėpia,
sikur ta kisha babin,detyrat do tia tregoja
Dhe ti them se e dua shumė ,ta pėrqafoi e ta shtrėngoja.
Njė plak i prekur nė shpirt thotė,nuk dotė vdesė as kėtė verė
derisa ta shoh familjen tė ringjallėt dhe njė herė,
dhe pse gjithėherė kjo pjesė e dhėmbshme e gjeografisė
me ngushėllime e lot,ishte e pėrndjekur dje dhe sot.
Tė vriten njerėzit e pafajshėm nė tokėn e vet
vrasėsi i pa ngopur dhe eshtėrat ua djeg,
i tregoi tėrė botės veprėn e vet tė shėmtuar
por nuk mundi njė popull kurr pėr ta shuar.
De-Martin
NĖNA TĖREZE SI DIELLI ME RREZE
Bie njė rreze dielli nė tokėn e shenjtė
ngrohi rrėnjėt e njė lulėje e njė gangje tė shtrenjtė,
ku rritet e ngritėt nė frymėn e edukatės familiare
me tradita tė shėndosha e zemėr bujare.
Sytė e saj tė hapur si rrezja nė mes vesės
drejtohen kah drita e madhe e shpresės,
e grishi nė emision dikush nga lartė
e pranoi me zemėr dhe vullnet tė zjarrtė.
Ishte e huaj nė njė qiell tė pa njohur fare
India nuk e dinte se ka gjak shqipėtare,
ajo nuk dalloi njerėz,relegjione e ngjyra
u buzėqeshi e njejėt tė gjithėve nė fytyra.
Ubė motėr nderi,mėsuese dhe edukatore e mirė
pėr njerėz tė varfėr e tė sėmuar kėrkoi nga zoti mėshirė,
aty ku nuk pati dritė,ndezi dritėn e vėrtetė
aty ku jeta asgjėsohej,ajo afroi jetė.
Tė sėmuarit dhe bonjakėt e lėnė pas dore
nė rrugė e nė shtėpi i more e i shėrove,
u bėre gjahtare e dhėmbjes dhe njerimit
me fuqinė e dashurisė gjete rrugėn e shpėtimit.
Armėn mė tė fuqishme nga shpirti e nxore
dashurinė e madhe ,dashurinė njerėzore,,
tė gėrbulurit kėrkojshin shpėtim apo jetė
nė duart tua gjetėn dashurinė e vėrtetė .
Nė Indi,vepra e jote e mrekullueshme e muar botėn
pėr ty nuk kishte rėndėsi ,tė njoftėn apo nuk tė njoftėn,
u mishėrove nė ata njerėz tė lėnė pas dore
tė varfėra,tė sėmuara por,tė pastėrta engjullore.
Gandi edhe bota i shprehėn lavdata
Ajo nuk ishte e gėzuar me fjalė e dekorata,
sepse ,urija dhe sėmuarja e bėjnė njeriun shėmti
aty dhėmb trupi e shpirti nuk gjenė qetėsi.
Gjithė atė qė ke vepruar nuk mundet kush pėr ta thėnė
nga dashurija e madhe,bota tė quajti Nėnė,
u bėre Nėnė Tereze,gjahtare e vuajtjeve dhe mjerimit
gjete forcėn e dashurisė pėr hirė tė njerėzimit.
Preardhėjen tėnde nuk e dinin,nga se nuk tė njohu askushi
Ai qė e njoftoi botėn ,dhe i gjurmoi hapat e tu ishte don Lushi,
dhe nuk tė la tė qetė me shkrime pėr veprėn tėnde humanitare
duke i treguar botės se Nėnė Tereza,ėshtė shqipėtare.
Me ujin e Gangut e pastrove shpirtin e Indisė
e nderove Florin,Laurin dhe Kastriotin e shqiptarisė ,
shumė plagė tė rėnda i ruan nė fshehtėsi
njė pjesė tė vehtės ia fali sė cilit njeri.
De -Martin
