D.Preqi

ZËRI I NËNAVE KOSOVARE AKOMA THËRRET BIJTË E VET

"Mosidentifikimi i gjetjeve mortore është një problem i cili na kthen në vitet 1999-2ooo,sepse në këtë periudhë janë bërë identifikime klasike,pa analizën e ADN-esë,dhe aty ekziston mundësia e gabimëve dhe tani na dalin probleme sepse nuk përputhën mostrat e gjakut të familjarëve me mostrat e eshtrave të mbetjeve mortore",thotë Prenkë Gjetaj,kryetar i i Komisionit Qeveritar për Përsona të Pagjetur.Lufta e pushtuesit serb e vitit 1999,ndaj popullatës shqiptare në Kosovë,ishte lufta ma barbare e gjithë shekujve,apo mund të quhet "lufta e të çmendurve",çka njeriu normal nuk mundet ta merr me mend këtë lloj gjenocidi ,njeriu ndaj njeriut,jo vetëm që e mbyt,e masakron por edhe ia merr eshtrat ia djeg,ia mësheh dhe luan një lloj biznesi politik.Këtë lloj gjenocidi të rëndë çnjerëzor e bëri regjimi serb,dhe po e bënë akoma në një mënyrë jo njerëzore,në një mënyrë të çoroditur,në mënyrë të egër,që njeriu bashkohor nuk i mendon dhe nuk i bënë sot me vetëdije.Fshehja e kufomave të shqiptarëve në arkivat e Serbisë janë ruajtur si sekrete të veçanta me shifren"Thellësija 2",që krimineli i luftës Millosheviq kishte urdhëruar fshehjen e të gjitha gjurmëve që mund të dëshmonin ekzistimin e provave për krimet e kryera me popullatën shqiptare të Kosovës.Sipas informatave të sakta,kufomat e shqiptarëve janë marrë nga vendi i ngjarjeve në Kosovë dhe janë transportuar me disa kamiona-frigorifer,në drtejtime të ndryeshme të Serbisë,të cilat një pjesë të tyre i kanë gjuajtur në ujra rrembyes,të tjerat i kanë djegë,dhe disa prej tyre i kanë shtie në varre masive,që të bëhet asgjesimi i tyre,me qëllim që të pengohen hetimet nga Gjykata e Hagës.Pushtetarët e tanishëm të Serbisë,në vend që të turpërohen para botës dhe të ndjehen të prekur për këtë lloj makabre të një regjimi totalitar fashist,dhe të kërkojnë falje shqiptarëve,ata insistojnë që ndërkombëtarët tua mundësojnë riokopimin e Kosovës,dhe ta administrojnë tokën e Kosovës pa shqiptarë.Kjo platfomë kriminele nuk u ngop me gjenocidin që shkaktoi në Kosovë sidomos në vitët 1998-99,kur Serbija sipas programit makabër të quajtur"Patkovica"të Millosheviqit,bashkë me kishën ortodokse serbe,vranë e masakruan e kidnapuan rreth 2o mijë shqiptarë dhe afro 800 mijë i dëbuan nga vatrat e tyre.U bënë 10 vite,që nënat shqiptare po i kërkojnë bijtë dhe bijat e veta,të gjallë ose të vdekur të kthehen nga Serbija në vendin e vet.Thirrjet e nënave e ngrisin zërin përditë,dhe zëri i tyre është i veqantë dhe prekës,i cili dhembë deri në shpirt,dhe kjo plagë e rëndë mbetët e hapur për tërë Kosovën.Në morgun e Prishtinës janë 435 mbetje mortore,të cilat kanë mbetur disa kohë më herët të zhvarrosura nga vorrezat e Serbisë,dhe presin të identifikohen dhe të varrosën në vendlindjet e veta në Kosovë.Në këtë proces ka ngecje edhe në Institucionet e Kosovës të cilat arsytohen se nuk përputhën mostrat e gjakut të familjarëve.Thirrjet e nënave janë të vazhdueshme,ato nuk mund të qetësohen,dhe nuk mund të pajtohen me përgjegjet e qeveritarëve të vendit.Shumë gjëra i ka zvarritë UNMIK-u,e një ndër ato edhe qështjen e të zhdukurëve e ka lënë shumë anash,ndërsa sot e ka në kompetencë EULEX-i,por gjërat kanë mbetë pezull,sepse nuk dihet ende fati edhe i 2mijë të tjerëve,të cilët i mbanë peng Serbija për të luajtur ndonjë biznes politik me eshtrat e tyre.Nga shoqata"Thirrjet e Nënave",është kërkuar që qeveritarë të kenë prioritet zbardhjen e të të pa gjeturëve dhe të rregullohet ligji për përkrahjen e familjarëve të viktimave ,por këto kërkesa në qeverinë e sotme kanë mbetë vetëm premtime.Nënat kosovare përditë shprehin brengat e tyre,kur kalojnë pranë Kuvendit të Kosovës,ku në rrethojën e Kuvendit janë të varura fotografitë e të pa gjeturëve,të cilët thërrasin me zërin e tyre"Mos na lini kështu të varur",sepse në këtë mënyrë "ndjehemi edhe më të vrarë".Ka qeveritar që nuk e prekin këto fotografi apo këto dhembje,sepse ka fillue lufta e ka mbarue,as një pulë nuk ju ka dëmtuar,prandaj ai nuk e di se qështë jeta me dhembjet e saja,kur të gjitha të mirat i ka sot dhe di të tregoj vetëm për jetën luksoze.Edhe në Kuvendin e Kosovës,fare pak dhe aspak nuk bëhët fjalë për fatin e të pa gjeturëve,sepse kanë gjëra të tjera dhe më të rëndësishme,siq janë problemet partiake,duke e hargjuar kuvendin me thash e të thënme,dhe nuk u bie ndërmend se me gjakun e dëshmorëve dhe të atyre njerëzve të pa gjetur të kombit u fitue lirija dhe u fitue Kuvendi i Kosovës.Por,nënat shqiptare janë shumë të forta,ato e ushqejnë shpresën se një ditë do të arrihet qëllimi i tyre,ti gjejnë të dashurit e vet,të cilët i presin me pa durim afro 10 vite me radhë.Pas vitit 1999,me largimin e pushtuesit serb nga fuqia ushtarake e NATO-s,u mendue se mbaroi kjo periudhë e turpit serb,dhe shumë ofshamje ia lam të kaluarës,duke thënë se tani do të fillon një e ardhme e mbarë për popullin shqiptarë,mirëpo ujku e heqi lëkurën qengjit dhe u bë përsëri ujk,sikur ishte më herët.Në prag të festave të vitit ,këto nëna nuk mund të gëzohen dhe të festojnë,kur shpirti i tyre është i mbushur me ankth dhe pritje,për festën më të madhe që presin për ta festuar një ditë kur të kthehen eshtrat apo simbolet e lirisë së Kosovës.Kjo që bënë shteti serb me kufomat shqiptare,është një fyerje dhe etiketim i tërë një populli,nënçmim i vazhduar të identitetit dhe historisë kombëtare.Kjo situatë tragjike nuk mund të qetësohet me një politikë e cila pjellë englizhencë,dhe kjo nuk mund të arrihet as me kopromiset e kalbura të cilat qeverija e sotme i bënë duke jetuar në iluzione,se ndoshta do të arrihet një marrëveshje me qeverinë serbe,nga se ajo do ta ndërron dikur në të ardhmën kursin politik ndaj Kosovës.

Nënat shqiptare e kanë dëshmuar fisnikërinë e tyre,ajo është krenarija e kombit tonë.Edinë bota mbarë çfarë trima kanë lindur nënat shqiptare.Edinë bota kur femra e Ballkanit ishte analfabete,ndërsa Elena Gjika jonë kishte një rrol të veqantë.E njohi bota rrolin e Nënës Tereze dhe veprën e saj dhe u bë Nëna e gjithësisë.Është vështirë të fashitet deti,dhe më vështirë të pajtohet zemra e nënave kosovare për bijtë dhe bijat e veta,ato derdhin lot përditë e nuk teren kurrë ata lot në shpirtin e tyre,duke ruajtur kujtimn e pa vdekshëm të lule diejve.Është vështirë të përshkruhet pikëllimi i nënave ,dhe pikëllimi i një populli,të cilët nuk kërkojnë më shumë se tu kthehen eshtrat e bijve dhe bijave të tyre në atdhe,në shenjë respekti të nderohen dhe të çmallën nënat dhe familjarët e tyre për herë të fundit ,në atdheun e tyre të varrosën dhe të pushojnë të qetë.Përndryshe,këto nëna jetojnë me nga një copë dhembje,me nga një copë shpresë,dhe se cila mundohet të bëhët e fortë,me nga një varr dhe më shumë,të hapur në zemrat e tyre.